Szanowni Państwo,

Z okazji 76. rocznicy wyzwolenia przez Armię Czerwoną nazistowskiego obozu zagłady Auschwitz-Birkenau pragnę przede wszystkim zwrócić się do byłych więźniów hitlerowskich obozów zagłady i obozów koncentracyjnych oraz do kombatantów, którzy walczyli na frontach II wojny światowej przeciwko hitlerowskim Niemcom i ich sojusznikom. Wobec tych ludzi — i tych, którzy na szczęście nadal są z nami, i tych, którzy już odeszli, — mamy obowiązek pamięci, którą musimy zachować w całości, bez wykluczeń i przemilczeń, chronić ją przed przekłamaniami na potrzeby koniunktury politycznej, bronić dobrego imienia żywych i poległych bohaterów, cywilów, którzy padli ofiarą nazistów i ich popleczników, aby przyszłe pokolenia zawsze pamiętały o okrucieństwie Holokaustu i obozach zagłady, aby ludzkość nigdy więcej nie dopuściła do takiego szaleństwa.

Dziś jest Międzynarodowy Dzień Pamięci o Ofiarach Holokaustu. Ofiarami nazizmu było 6 milionów Żydów, z których 40% to obywatele byłego Związku Radzieckiego, a zatem ból Holokaustu nie jest nam obcy. Taki sam los naziści przygotowywali także innym «niepełnowartościowym narodom» — Rosjanom, Białorusinom, Ukraińcom, Polakom, Cyganom... Plany te zostały pokrzyżowane w wyniku zwycięstwa koalicji antyhitlerowskiej w 1945 roku.

Doceniamy wkład naszych sojuszników we wspólne zwycięstwo, ale na trzy czwarte zostało ono zdobyte przez Związek Radziecki, a główne siły hitlerowskich Niemiec zostały zmielone na froncie radziecko-niemieckim, gdzie ramię w ramię z Armią Czerwoną — Rosjanami, Ukraińcami, Białorusinami, Tatarami, Żydami, Ormianami, Kazachami, Gruzinami, Uzbekami, Azerami, Mołdawianami, ludźmi dziesiątków innych narodowości — walczyły dwie armie Wojska Polskiego.

Za Zwycięstwo nasz kraj zapłacił ogromną cenę — zginęło 26,5 miliona obywateli radzieckich, przy czym dwie trzecie z nich to ludność cywilna, która padła ofiarą bombardowań, okupacji, obozów, blokad, głodu i chorób.

Pamiętać o ofiarach – to nasz obowiązek, być dumnymi ze Zwycięstwa – to nasze niezaprzeczalne prawo. Z obrażeniem pamięci naszych przodków, którzy zmiażdżyli faszyzm, nigdy się nie pogodzimy. Niech nikt nie będzie miał żadnych złudzeń.

W ubiegłym roku, kiedy obchodzono 75. rocznicę Zwycięstwa i zakończenia II wojny światowej, świat stanął przed nowym wyzwaniem — pandemią koronawirusa, która przypomniała nam wszystkim o ludzkiej wrażliwości, o konieczności zjednoczenia wysiłków dla przeciwdziałania zarówno nowym, jak i starym zagrożeniom. Pojawienie się szczepionek przeciwko koronawirusowi daje nadzieję na szybkie przezwyciężenie pandemii. Tymczasem nie może nie martwić osłabienie w wielu krajach odporności przed nawrotami nazizmu, nieodpowiedzialności, pokusami awantur wojennych. Pamięć o II wojnie światowej i jej ofiarach powinna pozostać najpotężniejszym czynnikiem odrzucenia na całym świecie samej idei wojny: «Nigdy więcej!»

Niech nad nami wszystkimi zawsze będzie spokojne niebo.